Drewniania świątynia

 

 

 

Kościół św. Jerzego w Ostropie to nie jedyna drewniana świątynia na terenie Gliwic. Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny stojący przy ulicy Kozielskiej trafił tam dopiero 20 lat temu. Świątynia pierwotnie znajdowała się w Zębowicach koło Olesna, a w latach 20-tych została zakupiona przez władze miasta Gliwice do nowo powstającego cmentarza Centralnego, gdzie służył przez 50 lat, jako kaplica pogrzebowa. 

 

W latach 70-tych kościół został zamknięty ze względu na zły stan. Ówczesne władze miasta i regiony były niechętne do jakichkolwiek działań wobec świątyni, a lokalni wandale dewastowali wnętrze. Dopiero w 1992 roku kościół został rozebrany, zabezpieczony i poddany renowacji. Przeniesiony został na teren Parku Starokozielskiego, który dawniej służył jako cmentarz miejski, do dzisiaj wokół świątyni znajdują się zachowane, okazałe grobowce gliwickich mieszczan.

 

Pierwszy kościół w Zębowicach został zbudowany w 1447 lub 1493 roku, ale był on kilkakrotnie przebudowywany, a jego obecny kształt pochodzi z XVII/XVIII wieku. Świątynia w tym okresie została od wewnątrz odeskowana i pomalowana, postawiono ambonę, a także ołtarz główny i boczne poświęcone św. Annie i św. Brygidzie. W XVIII wieku wnętrze kościoła została wypełnione licznymi rzeźbami i obrazami, a w 1878 Johann Gaida wykonał nowe polichromie. 

 

Kościół został przestrzelony podczas III powstania śląskiego pociskiem artyleryjskim, który przebił balustradę chóru muzycznego i organy. Niewypał został odnaleziony w belce poprzecznej podczas prac rozbiórkowych.

Źródło: Gliwice znane i nieznane V

© 2019 wykonano przez Klaster Innowacji Społecznych. Projekt finansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury.

gmt.png