Budynek Czerwonej Chemii

 

 

Czerwona Chemia, jeden z najciekawszych przypadków budownictwa ceglanego w Gliwicach powstał, jako Królewska Szkoła Budowy Maszyn i Hutnictwa. Gwałtowny rozwój przemysłu spowodował wzrost zapotrzebowania na wykwalifikowanych pracowników. Kształcono tu mistrzów zakładowych, kierowników warsztatowych oraz urzędników. Wzniesiony w 1906-1907 zespół szkolny składa się z budynku głównego, laboratorium maszynowego i komina wysokiego na 35 metrów. 

Budynek został zaprojektowany w stylu neogotyckim, nawiązując popularnego wówczas stylu, podkreślającego niemieckie tradycje architektoniczne. Monumentalny charakter bryły akcentują liczne zdobienia, między innymi ryzality oraz wieża wznosząca się ponad stromymi dachami budynku. Na wieży znajdują się dwa elementy świadczące o przedwojennej historii miasta. Odnowiony, niemiecki napis nazwy szkoły Maschinenbau und Hütten Schule, a także przedwojenny herb Gliwic, jeden z czterech.

 

Podczas walk w 1945 roku spłonęło pierwsze piętro i pocisk utkwił w wieży. Po wojnie przez parę miesięcy istniał tam szpital Armii Czerwonej. We wrześniu przekazano go dla tworzącej się Politechniki Śląskiej. W 1947 roku dobudowano audytorium projektu Tadeusza Teodorowicza-Todorowskiego, które zasłoniło dawne wejście od strony dziedzińca. W latach 60-tych i 70-tych rozbudowano laboratorium, niszcząc znacznie elewację budynku. Do ciekawostek w budynku należy klimatyzowana sala wykładowa stworzona ponad 70 lat temu. W wieży nad drzwiami wejściowymi znajduję się prysznic. Został on zbudowany dla bezpieczeństwa, jeśli podczas badań doszłoby do poparzenia, wtedy pracownik może spłukać żrące chemikalia.

Źródło:
Gliwice. Znane i Nieznane T.II
tvimperium.pl

© 2019 wykonano przez Klaster Innowacji Społecznych. Projekt finansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury.

gmt.png